№

МІТ

КАМЭНТАРЫЙ

1.

Калі ўсім беларусам паказаць, як людзі жывуць на Захадзе, не толькі па тэлевізару, але і шляхам асабістага азнаямленьня з разьвітымі краінамі, то нашае насельніцтва, зьдзівіўшыся ўласнай недасьведчанасьці, успрыме эўрапейскі лад гаспадараньня, і мы станем жыць лепей!

Прывядзем прыклад нашых расейска-беларуска-савецкіх эмігрантаў: абсалютная большасьць зь іх, прыехаўшы ў Канаду ці Нямеччыну, разьлічвае і жыве толькі на сацыяльную дапамогу. А ў Канадзе, увогуле, большасьцю атрымоўцаў “дэльфера” – ганебнага для канадцаў пасобія асабліва няшчасным няўдачнікам – зьяўляюцца выхадцы з краін былога СССР. Мяняюць лад мысьленьня толькі дзеці такіх эмігрaнтаў. Што ўжо казаць аб перагоншчыках аўтамабіляў, гандлярах замежным таварам і нешматлікіх нашых турыстах! Адзін са ста, у лепшым выпадку, зь іх задаецца пытаньнем “Чаму?” цi “Што рабіць?”, пабываўшы на Захадзе, астатнія задаюць толькі пытаньне “Колькі каштуе?”.

2.

Паводле сацыялягічных апытаньняў больш за палову нашага насельніцтва хоча супрацоўніцтва з Захадам, а жыць як на Захадзе – больш за 90%! Так што, раз народ жадае – так таму і быць.

Натуральнае жаданьне жыць як у Нямеччыне і Ваялікай Брытаніі мае пад сабой толькі імкненьне карыстацца дабротамі, але ня несьці ніякіх абавязкаў: хачу атрымліваць 2000$ у месяц, але – працаваць, як на нашым трактарным; хачу, каб у мяне было вы-датнае медычнае абслугоўваньне, хачу, каб усе мне усьміхаліся, хачу культурнага са мной абыходжаньня, але – ненавіджу НАТО, але – супраць прыватнай уласнасьці, але – не люблю іх уклад жыцьця і іх традыцыі, не хачу вучыць іх мову і г.д. і да т.п.

3.

Сутнасьць праблемы – у множнасьці беларускіх моў: “наркамаўка”, “тарашкевіца”, “трасянка”, украінска-палеская і, як ні дзіўна, расейская(!) мовы. Несумненна, 40-50% беларусаў размаўляюць на сваім адметным дыялекце. Гэта – альбо “трасянка” альбо расейская мова, прыпраўленая ўключэньнем 5-10 літвінска-беларускіх слоў такіх, як, напрыклад, “хата”, “добра” (“добре”), “рабіць”, “як” і інш. Гэта і ёсьць беларуская мова ў разуменьні вышэйпамянёных 40%. На “наркамаўцы” і “тарашкеві-цы” размаўляе не больш за 1% насельніцтва.

4.

Пры страце незалежнасьці і ліквідацыі РБ распачнецца нацыянальна-вызвольная барацьба беларусаў супраць “акупантаў”.

Нацыянальна-вызвольная барацьба каго заўгодна і дзе заўгодна, толькі не беларусаў у Беларусі супраць расейцаў, бо для беларусаў у Беларусі няма ніякіх прызнакаў нацыянальнага прыгнёту з боку расейцаў, тым больш якоесь “акупацыі”. Грамадзяне РФ, як супрацоўнікі спецслужб, так і расейцы ўвогуле на тэрыторыі Беларусі ў сьвядомасьці беларусаў не “акупанты”, а наадварот – свае, “нашы”. А вось, што тычыцца палякаў, ліцьвінаў ці заходніх украінцаў, вось гэта ўжо дакладна “акупанты” ў сьвядомасьці беларусаў – узгадайма вядомыя беларускія клішэ: “польскія паны”, “літоўскія феадалы”, “бандэраўцы” і г.д.

5.

Падобнае вельмі спрэчнае сьцьверджаньне вынікае ўсё з таго ж памылковага пастулята пра тое, што беларусы ёсьць эўрапейскай нацыяй, каторай натуральным чынам уласьціва імкненьне да такіх выпакутаваных эўрапейскай цывілізацыяй каштоўнасьцяў, як свабода асобы, правы чалавека, сапраўдная дэмакратыя і г.д. На самой жа справе нельга адмаўляць тое, што беларусы, як нацыя сфармаваліся ў абсалютна іншым сьвеце – Расейскай імпэрыі і СССР, г.зн. дзяржавах азыяцкага тыпу, і маюць усе ўласьцівыя ім этнакультурныя рысы, хай і ў крыху размытых формах, а менавіта: перавага дзяржаўных інтэрэсаў над інтэрэсамі індывіда і адсюль пагардлівае стаўленьне да каштоўнасьці чалавечага жыцьця; звычка да рабскага падпарадкаваньня ўладару і адсюль поўная адсутнасьць уяўленьняў аб вышэйпамянёных эўрапейскіх дэмакратычных каштоўнасьцях. З чаго б гэта ў такім разе чакаць, што беларусы будуць імкнуцца будаваць дзяржаву эўрапейскага тыпу?

6.

Толькі тады, калі рабочыя і служачыя ў сябе на працоўным мейсьцы пачнуць размаўляць на беларускай мове, калі ажыцьцявіцца беларусізацыя ўсяго справаводства, толькі тады, у рэшце рэшт, будзе вышэй і зарплата. (ТБМ)

А што тычыцца грошай і зарплаты, то іх сувязь з мовай зносін рабочых – нулявая.

7.

Беларускія палякі – гэта апалячаныя беларусы.

Само гэта сьцьверджаньне – абраза для палякаў Беларусі, першы крок да канфрантацыі. Калі чалавек лічыць сябе палякам – значыць, ён і ёсьць палякам. Няважна, на якой мове ён размаўляе. Ёсьць жа, у рэшце рэшт, расейскамоўныя беларусы – мільёны! Гэтыя антыпольскія тэндэнцыі сярод беларускай апазыцыі паказваюць, што чакае беларускіх палякаў пры гіпатэтычным варыяньце прыходу гэтае апазыцыі да ўлады. Адбудзецца, так бы мовіць, пераемнасьць улады ў дачыненьні да польскага пытаньня – пераемнасьць палітыкі паступовага афіцыйнага заніжэньня колькасьці польскае меньшасьці, бо галоўным пытаньнем будзе гегемонія беларускае нацыі. Што такое 80%, калі нацыя тытульная – трэба каб было 99%!